Febrúarflugur

Febrúarflugur eru í fullum gangi og höfum við hjá Tightlines Iceland gert okkar besta til þess að

taka þátt. Í heimi þar sem allt virðist þurfa að fara hraðar og hraðar er eitthvað svo notalegt að

geta snúið sér að veiðinni. Hún tekur manni fagnandi, yljar manni eins og heitur kaffibolli eða

ilmandi te sem hvíslar í eyrað á þér “hægðu á þér”. Mér finnst febrúarflugur fanga þennan anda

fullkomlega, þessi hæglátlega stund sem fylgir því að setjast niður við vinnubekkinn eða

vinnuborðið og byrja að hnýta flugu. Mögulega ertu með vin með þér eða einn með sjálfum þér

og hugguleg tónlist fær að hljóma með. Þegar þú situr með keflishaldið í hönd og vefur efnið um

krókinn er ekkert annað til þessa stundina. Engar áhyggjur, ekkert stress og, engin ábyrgð. Það

er eitthvað svo fallegt við þetta og það er nákvæmlega sama tilfinning þegar þú stígur út úr

bílnum og gengur að bakkanum og lífið verður allt í einu svo einfalt.

Veiðin í raun krefst þess af þér að þú hægir á þér. Þú getur ekki gert þetta í flýti. Ef þú reynir að

hnýta í óðagoti áttu það á hættu að slíta efnið, flugan verður ljót eða eitthvað annað

mistekst. Sama á við ef þú veður út í á án þess að gefa þér tíma til að fylgjast með henni,

þá gætir þú lent í því að fæla burt fiskinn.

Það er í raun alveg skiljanlegt þegar maður tekur skrefið inn í þennan heim hversu

ávanabindandi hann getur orðið. Þessi kyrrð, þetta hæglæti verður hálfgerð fíkn vegna þess

hversu hraður þessi heimur er orðinn. Því tekur maður Febrúarflugum fagnandi!

Eyþór Arnar gerði heiðarlega tilraun núna í þessum mánuði að kenna Birni Grétari að hnýta

flugu og var það Páfuglinn sem varð fyrir valinu eða Peacock. Björn sá það strax að þetta væri

fullkomið til að eiga stund með frúnni á meðan hún prjónar.

Fyrir þá sem ekki þekkja til þá má rekja sögu Febrúarflugur til ársins 2014 og var það FOS.is

sem byrjuðu þessa áskorun. Þar voru lesendur hvattir til að birta myndir af þeim flugum sem þeir

voru að hnýta. Það er vægt til orða tekið að vel hafi tekist til þar sem árið á eftir var þessi

viðburður opinn öllum og varð það ljóst að þær sögu sagnir sem höfður verið á reiki um að áhugi

á fluguhnýtum væri á undanhaldi reyndust stórlega ýktar.

Árið 2025 var leitað til vildarvina Febrúarfluga að taka við keflinu eins og sagt er. Viðbrögðin leyndu sér ekki og tóku rótgrónir vildarvinir við og veita meðal afslátt af hnýtingarvörum í febrúar og aðrir efndu til viðburða, fræðslu og skemmtana. Dæmi

eru Peacocking kvöldin hjá Flugubúllunni sem eru að slá í gegn!

Ég horfi á þetta þó þannig að Febrúarflugur eru meira en bara átak til að hvetja

fluguhnýtingamenn til að sýna frá list sinni, heldur er þetta einnig áminning um hversu magnað

og öflugt samfélag við erum.

Fluguveiðin er ekki bara að standa á bakkanum heldur er hún svo margt meira. Hún er gleði,

hún er spenna, hún er núvitund og ró. Og í mínum huga gefur fluguveiðin mun meira

en hún tekur. Hún er hverra krónu virði.